Ga naar de inhoud
Let op: Om de gebruikerservaring op deze site te verbeteren gebruiken we cookies.

Jeremias Prassl: wetgeving op maat van de deeleconomie? Nergens voor nodig

Jeremias Prassl: wetgeving op maat van de deeleconomie? Nergens voor nodig

Flexibel (bij)verdienen via een platform als Uber, TaskRabbit of Deliveroo? Voor sommigen is dat de ultieme combinatie van entrepreneurship en innovatie. Tegenstanders zien echter hoe algoritmes elk aspect controleren van wat de freelancer doet. Die wroet dan soms als een slaaf voor minder dan een minimumloon.

Gig Economy

SD Worx gaf ons de kans om te spreken met Jeremias Prassl, de auteur van Humans as a service. Prassl opent zijn boek met zowel het rampverhaal als het succesverhaal over de Gig Economy. De Britse jurist (Oxford, Magdalen College) meent dat een duurzame Gig Economy denkbaar is. Maar dan moeten we innovatief reguleren. En ja, innovatie en regulering zijn wel degelijk verzoenbaar

Maar eerst de vraag: neemt het fenomeen Gig Economy echt wel zo’n vlucht?
Jeremias Prassl
– Inderdaad, de wat ernstiger studies van pakweg OESO gaan tot maximaal drie procent aan freelancers. Maar is dat wel de juiste vraag? Vanuit regelgevend standpunt stelt de Gig Economy ons voor problemen die helemaal niet uniek zijn voor die Gig Economy. De onregelmatigheid (in de vraag naar werk), de multilaterialiteit (veel werkgevers), het vervagen van consument en werkgever (zijn klanten die een loodgieter laten komen via een platform dan plots werkgevers?), … zien we al veertig jaar. Technologische platformen of apps mogen geen reden zijn om te vervallen in technologisch uitzonderingsbeleid. We hebben géén nieuwe regelgeving nodig op maat van de Gig Economy.

We lezen al over diverse juridische uitspraken over platformen en het statuut van hun ondernemers/werknemers.
Jeremias Prassl –
We zien als het ware de Eerste Golf van regulering. Er zijn vandaag nogal wat onderzoekscommissies actief. In het Verenigd Koninkrijk zien we de Taylor Review, in Duitsland verscheen het rapport Arbeit 4.0, de Deense regering heeft een Disruptieraad, met de sociale partners en het kabinet aan dezelfde tafel. Ik ontmoette minister Kris Peeters in het kader van een ILO-conferentie. In deze fase wordt het fenomeen nog bestudeerd, vandaar dat ik waarschuw voor een van beide extreme verhalen: we moeten de platformen zeker niet verbieden, maar ze evenmin ongemoeid laten.

Maar er zijn toch al uitspraken, bijvoorbeeld over Uber-chauffeurs, die door de rechter als werknemers worden gekwalificeerd?
Jeremias Prassl
– Ja, maar daartegen werd beroep aangetekend. Noteer ook dat Uber geen representatief voorbeeld is, want het is actief in de taxisector, een van de sterkst geregulariseerde sectoren. Platformen zoals Deliveroo of TaskRabbit opereren in een helemaal niet gereguleerde omgeving.

Na lectuur van uw boek hou ik een beeld over van een algoritme als een zeer verregaand middel van controle. Rij- en rusttijden, responstijden, reacties van klanten … Ze worden allemaal geregistreerd en verwerkt tot een score, soms met willekeurige aanpassingen, ook van tarieven.
Jeremias Prassl
– Ja, maar veel hangt af van hoe je de algoritme hanteert. Mensen onderdrukken is niet iets wat exclusief eigen is aan algoritmen.

Het is meer het gebrek aan ethiek achter de manier waarop platformen werken?
Jeremias Prassl 
 De toekomst van werk zal ons niet overkomen. Onze keuzes van vandaag zullen het werk van morgen vorm geven. Een algoritme dat een fietskoerier helpt om de snelste weg te vinden, is prima. Maar of er dan een extra laagje moet bijkomen dat hem dwingt om steeds sneller te zijn, is natuurlijk weer een andere kwestie. Om maar te zeggen dat het gebruik van algoritmes positief kan zijn, maar ook zeer nefast.

Jeremias Prassl, Humans as a Service. The Promise and Perils of Work in the Gig Economy, Oxford University Press. 

Abonnees lezen het hele gesprek in HRmagazine