Ga naar de inhoud
Let op: Om de gebruikerservaring op deze site te verbeteren gebruiken we cookies.

“Hoe nemen leidinggevenden beslissingen in tijden van stress?”

“Hoe nemen leidinggevenden beslissingen in tijden van stress?”

Op het HR-congres 2019 in Milaan zal Steven Poelmans inzoomen op zijn nieuw NeuroTrainingLab aan de Antwerp Management School. De professor in neuroscience & strategic leadership licht al een tipje van de sluier.

Steven Poelmans werkt al zeven jaar in een zogenaamd NeuroTrainingLab (zie nevenartikel). Het is een nieuwe methodologie die gebaseerd is op het assessment center. “We nodigen mensen uit om, op basis van een case die ze vooraf toegestuurd kregen, in een reële situatie ingezet te worden. Ze interageren met speciaal daartoe opgeleide acteurs. Die spelen de geloofwaardige rol van collega’s of ondergeschikten van vlees en bloed die een conflict uitlokken, onterecht een promotie verwachten of aan het wenen gaan of roepen. De test gaat na in welke mate de proefpersoon weerwerk biedt, coacht of conflicten oplost. Onder andere getrainde observatoren nemen alles onder de loep.”

Fouten maken

Professor Poelmans wijst erop dat het niet meer gaat om het selectieve assessment van vroeger. “Het labo is bedoeld om te trainen en te ontwikkelen. Het gaat niet om slagen of mislukken. De mensen moeten er zich veilig voelen en mogen fouten maken. Via feedback leren ze uit die fouten. Bovendien is de evaluerende jury vervangen door registrerende observatoren. Die zijn getraind om de interactie vast te leggen. Ze worden daarin bijgestaan door de software EQqualia. Daarmee registreren ze nauwkeuring alles wat ze in het NeuroTrainingLab observeren: de dialoog, het non-verbale gedrag en de EEG-patronen. Tegelijk krijgt de kandidaat een headset op die elektro-encefalografische activiteit meet. In het lab in Antwerpen kijken we ook naar de galvanische reactie van de huid, die een goede registrator van stress is. De verzamelde data laten ons toe patronen te vinden die met leiderschap worden geassocieerd. Eenmaal we die patronen kennen, kunnen we bijsturen en trainen.”

Praktijk

Steven Poelmans gaat verder dan het labo. Er is een onderzoeksproject met de Antwerpse politie en brandweer. “Wellicht komt daar de haven bij. We onderzoeken hoe mensen beslissingen nemen onder stress en kijken hoe leiders reageren in war rooms, bij stressvolle situaties. Daarnaast bestuderen we crisiscommunicatie vanuit de leiderschapsinsteek. Op praktisch vlak hebben managementscholen vaak gefaald in hun opzet om mensen voor te bereiden op het werkelijke leven. Ze bereiden managers voor op technische materies en gieten dat in cases die ze oplossen om ervaring op te doen. Maar voor leiderschap volstaat dat niet. Dat moet je aan den lijve ondervinden. Het is bovendien gemakkelijk om leider te zijn in tijden van vrede. Tijdens de oorlog is er druk. Als personen wenen of tegen u roepen, beginnen emoties te spelen en neemt het limbische systeem over. Onze prefrontale cortex – waarmee we goed overwogen beslissingen nemen – staat onder druk. Emoties nemen het over van de rationaliteit. Dat meten we en zo ontwikkelen we sociale en emotionele intelligentie.”

Lessons learned

De eerste bevindingen tonen aan dat emotionele intelligentie een heel belangrijk onderdeel is van leiderschap. Een van de zaken hieromtrent is emotiemanagement, weet Poelmans. “Managers denken vaak dat ze in crisissituaties hun emoties moeten uitsluiten. Maar we leerden dat wie zijn emoties uitschakelt, ook zijn positieve emoties onderdrukt en helemaal anders reageert. Die gevoelens blijken juist van groot belang om een inspirationeel leider te zijn. Mensen kunnen hun emoties niet volledig uitschakelen. De verstandige weg is om van die emoties te leren en er gebruik van te maken. Dat is een belangrijke conclusie.”