Ga naar de inhoud
Let op: Om de gebruikerservaring op deze site te verbeteren gebruiken we cookies.

Hoe blijf je jezelf motiveren?

Hoe blijf je jezelf motiveren?

Jezelf motiveren is moeilijk. Je ‘drive’ proberen te behouden tijdens een bepaald project of zelfs een carrière voelt soms alsof je jezelf uit een moeras wil halen door aan je eigen haren te trekken. Effectieve zelfmotivatie is een van de belangrijkste kenmerken die succesvolle personen onderscheiden van anderen.

Tekst: Kristien Van Bruystegem, Senior Research Associate, Vlerick Business School

Hoe kan je dus jezelf blijven motiveren, ook al heb je er geen zin in? We lijken een natuurlijke afkeer te hebben van aanhoudende inspanningen. Geen enkele hoeveelheid cafeïne of inspirerende posters kan dit oplossen. Tot op zekere hoogte is motivatie persoonlijk. Wat jou op gang brengt, heeft voor mij misschien geen effect. Sommige individuen lijken inderdaad meer vastberaden te zijn dan anderen. Na twintig jaar onderzoek naar menselijke motivatie heeft de auteur verschillende strategieën gedefinieerd die voor de meeste mensen lijken te werken; of ze nu proberen af te vallen, te sparen voor hun pensioen of een moeilijk initiatief op het werk willen implementeren.

Bepaal je doelen, niet je taken

Het stellen van doelen is essentieel. Studies tonen aan dat verkopers meer deals sluiten wanneer ze doelen hebben en dat individuen hun fitheid vaker verhogen wanneer ze dagelijkse inspanningsverplichtingen aangaan. Abstracte ambities - zoals ‘je best doen’ - zijn meestal veel minder effectief dan iets concreets, zoals het binnenhalen van tien nieuwe klanten per maand of tienduizend stappen per dag wandelen. Een eerste regel is dus dat de objectieven specifiek moeten zijn.

Doelen moeten ook intrinsieke, in plaats van extrinsieke, motivatie triggeren. Een activiteit is intrinsiek gemotiveerd wanneer je het doel ervan ziet, het is extrinsiek gemotiveerd wanneer het doel ervan als afzonderlijk of bijkomstig wordt beschouwd. Onderzoek laat zien dat intrinsieke motieven prestatie en succes beter voorspellen dan extrinsieke. Natuurlijk zullen we, als de externe beloning groot genoeg is, zelfs de meest onplezierige taken blijven doen. Het ondergaan van chemotherapie is een extreem voorbeeld. In een werkcontext blijven veel mensen in hun job voor het geld, en voelen ze zich soms zelfs als ‘loonslaven’. Maar in dergelijke situaties doen ze meestal het minimumvereiste om het doel te bereiken. Wanneer er alleen extrinsieke motivatie is, is het onwaarschijnlijk dat dit ons helpt uit te blinken.

De kunst is om je te concentreren op die elementen van je werk die je leuk vindt. In een ideale wereld zoeken we allemaal werkrollen en -omgevingen waarin we plezier vinden, om zo onze betrokkenheid hoog te houden. Helaas slagen mensen hier vaak niet in. Het is de kunst om je te focussen op die deelelementen van je werk waaruit je plezier haalt. En probeer, ten slotte, het geestdodende werk te compenseren met activiteiten waar je voldoening uit haalt of die je een goed gevoel geven: luister bijvoorbeeld naar muziek terwijl je die grote achterstand aan e-mails in je inbox aanpakt.

Het is de kunst om je te focussen op die deelelementen van je werk waaruit je plezier haalt

Welke beloningen zijn effectief?

Soms kan het aangewezen zijn om voor jezelf, op korte of middellange termijn, externe motivatoren te creëren. Doe jezelf bijvoorbeeld een vakantie cadeau na het afronden van een moeilijk project of koop jezelf een geschenkje als je je streefgewicht hebt bereikt. Het is belangrijk om hier niet in de val te lopen. Beloon jezelf niet voor de hoeveelheid voltooide taken of voor de snelheid waarmee je ze afrondde in de plaats van de kwaliteit ervan – wat eigenlijk voorop moet staan. Een andere veel voorkomende valkuil is om incentives te kiezen die je bereikte doel ondermijnen. Als je jezelf beloont voor je gewichtsverlies met het eten van pizza of cake, zal je waarschijnlijk een deel van je harde werk ongedaan maken. Als je jezelf na een intense week op het werk beloont met een weekje ‘slabakken’, zal je positieve indruk verminderen.

Bovendien zijn sommige externe incentives meer effectief dan andere. Zo werken veel mensen harder om in aanmerking te komen voor een onzekere beloning (zoals 50 procent kans op het krijgen van 150 euro of 50 euro) in vergelijking met een zekere vergoeding (zoals 100 procent kans op het krijgen van 100 euro). Misschien omdat het eerste scenario uitdagender en spannender is.

Ten slotte kan de aversie die mensen hebben om te verliezen ingezet worden bij het ontwerpen van een motivator. Uit onderzoek bleek bijvoorbeeld dat meer mensen hun doel bereikten wanneer ze geld moesten afstaan indien ze hun doel niet bereikten in vergelijking met het krijgen van geld wanneer ze dit wel deden.

Stimuleer vooruitgang

Wanneer mensen naar een doel toewerken, hebben ze meestal in het begin veel motivatie om nadien in het midden van de taak terug te zakken. Om dit patroon te bestrijden kan je het doel opsplitsen in kleinere subdoelen, bijvoorbeeld een wekelijkse in plaats van een driemaandelijkse target. Een tweede strategie is anders kijken naar je geboekte vooruitgang. Wanneer het doel binnen bereik lijkt, hebben we de neiging om onze inspanningen te vergroten. Klanten in loyaliteitsprogramma's geven bijvoorbeeld meer uit als ze dichter zijn bij het verdienen van een beloning.

Een andere mentale truc is om je te concentreren op wat je al hebt gedaan tot het midden van een taak en dan je aandacht te richten op wat je nog moet doen. Dit verschil van perspectief kan de motivatie vergroten. Denk bijvoorbeeld aan het sturen van bedankbriefjes. Als je er veertig moet doen, kan je jezelf tot aan twintig doen denken hoeveel je er al hebt gedaan. Voorbij de 20 mag je aftellen. Ook voor meer kwalitatieve zaken werkt deze techniek. Een beginnende pianist die expert wil worden, kan zich eerst concentreren op alle schalen en vaardigheden die hij in de vroege stadia van ontwikkeling heeft verworven, om zich vervolgens te focussen op resterende technische uitdagingen.

Gebruik de invloed van anderen

Mensen zijn sociale wezens. We kijken constant rond om te zien wat anderen doen. Hun acties beïnvloeden de onze. Zelfs zitten naast een goed presterende medewerker verhoogt je output. Maar als het gaat om motivatie, is deze dynamiek complexer. Wanneer we getuige zijn van een collega die snel een taak afhandelt die ons frustreert, reageren we op twee manieren: ofwel zijn we geïnspireerd en proberen we dat gedrag te kopiëren, ofwel verliezen we onze motivatie in de veronderstelling dat we die taak beter aan onze collega overlaten. Het probleem is dat we, vooral op het werk, niet altijd kunnen delegeren. We kunnen wel onze sociale invloed in ons voordeel gebruiken. Praat dus met je collega’s en probeer te leren over wat ze met hun harde werk willen bereiken en waarom ze dit zouden aanbevelen.

Conclusie

In de positieve psychologie wordt ‘flow’ gedefinieerd als een mentale toestand waarin iemand volledig is ondergedompeld in een activiteit met energieke focus en plezier. Helaas kan dat gevoel vluchtig of ongrijpbaar zijn in het dagelijkse leven. Vaker voelen we ons als in een moeras en worstelen we wanneer we onze doelen nastreven. In die situaties kan het helpen om gebruik te maken van de kracht van intrinsieke en extrinsieke motivatoren, om zorgvuldig incentives te kiezen, om ons perspectief qua vooruitgang aan te passen, indien nodig, en om sociale invloed te gebruiken. Zelfmotivatie is een van de moeilijkste vaardigheden om te leren, maar het is cruciaal voor jouw succes.

Bron: How to keep working when you’re just not feeling it, Harvard Business Review, November – December 2018 By Ayelet Fishbach