Ga naar de inhoud
Let op: Om de gebruikerservaring op deze site te verbeteren gebruiken we cookies.

Het verschil tussen workaholic zijn en veel werken – en waarom dit belangrijk is voor uw gezondheid

Het verschil tussen workaholic zijn en veel werken – en waarom dit belangrijk is voor uw gezondheid

Over het algemeen gaan we ervan uit dat te veel werken slecht is voor onze gezondheid. Wat er precies ongezond aan is, is onduidelijk. Zijn het de lange dagen die het risico op het ontwikkelen van gezondheidsproblemen vergroten? Of is het iets anders, zoals een dwangmatige werkmentaliteit, die schadelijk is voor de gezondheid?

Hanna, financieel directeur bij een internationale thuiszorgketen, werkt lange dagen. Ze is meestal op kantoor tussen 9 en 17 uur, maar wanneer haar drie kinderen slapen, werkt ze thuis nog vier uur. Ze sluit haar laptop niet tot middernacht. Soms werkt ze ook in het weekend. Hoewel ze 60 tot 65 uur per week werkt, kan ze werk makkelijk ‘uitschakelen’ wanneer het moet. Ze voelt zich nog elke dag energiek.
Michael, directeur van een Amerikaanse verzekeringsmaatschappij, begint zijn werkdagen meestal om 8 uur en eindigt uiterlijk om 18 uur. Op vrijdag vertrekt hij vaak om 15 uur. Ook al werkt hij gemiddeld 45 uur per week en is hij ongehuwd zonder kinderen, 'uitschakelen' is voor hem erg moeilijk. Hij controleert voortdurend zijn e-mail en maakt zich zorgen over het werk. Een paar maanden geleden, tijdens een routinematige gezondheidscontrole, merkte zijn arts op dat hij een hoog LDL-cholesterolgehalte had, wat zijn risico op hart- en vaatziekten en diabetes verhoogt.

Workaholic vs lange dagen
Prof. Dr. Brummelhuis en Prof. Dr. Rothbard probeerden het verschil tussen gedrag (lange dagen) en mentaliteit (dwang tot werken – workaholism) te ontrafelen. In 2010 voerden ze een onderzoek uit in een Nederlandse dochteronderneming van een internationaal financieel adviesbureau met meer dan 3.500 medewerkers.
Via een enquête gingen ze op zoek naar de workaholic-tendensen, werkmotivatie, werkuren en werkvaardigheden van de deelnemers. De gezondheidsonderzoeken maten psychomatische gezondheidsproblemen (bijvoorbeeld hoofdpijn, maagproblemen, …) en verschillende biomarkers (bijvoorbeeld taille-afmeting, bloeddruk, …). Samen is dit een betrouwbare graadmeter voor het risico van een werknemer om hart- en vaatziekten en diabetes te ontwikkelen, wat wordt aangeduid als risico op metaboolsyndroom (RMS).

Onderzoeksresultaten
Werkuren waren niet gerelateerd aan gezondheidsproblemen, terwijl workaholism dat wel was. Workaholics, ongeacht of ze lange dagen werkten, rapporteerden meer gezondheidsklachten en hadden een verhoogd risico op het metaboolsyndroom; ze meldden ook een hogere behoefte aan herstel, meer slaapproblemen, meer cynisme, meer emotionele uitputting en meer depressieve gevoelens dan werknemers die slechts lange dagen werkten maar geen workaholic-neigingen hadden.
De ervaringen van Hanna en Michael, individuen die afzonderlijk werden geïnterviewd, buiten deze studie, stemmen overeen met deze resultaten. Hanna werkt lange uren, maar ze is niet mentaal bezig met werk. Als ze klaar is met werken voor de nacht, voelt ze zich vervuld en valt ze gemakkelijk in slaap. 's Morgens voelt ze zich fris voor een nieuwe werkdag. Michael, aan de andere kant, heeft de dwang om hard te werken en voelt zich rusteloos als hij niet werkt. Hij blijft nadenken over zijn werk en vindt het vaak moeilijk om in slaap te vallen en op te laden voor de volgende ochtend.
In tegenstelling tot mensen die alleen urenlang werken, worstelen workaholics om psychologisch los te komen van het werk. Rumineren (herhaaldelijk langdurig denken over gevoelens en problemen) gaat vaak gepaard met stress, angst, depressie en slaapproblemen en belemmert het herstel van werk. Stressniveaus in workaholics zijn daarom vaak chronisch, wat leidt tot aanhoudende slijtage van het lichaam.

Maakt het een verschil of je houdt van werken?
Vermindert houden van het werk de negatieve gezondheidseffecten van workaholism? Het onderzoek toont aan dat of medewerkers nu aangaven erg betrokken te zijn bij hun werk of niet, beide soorten workaholics evenveel psychosomatische en psychische gezondheidsklachten rapporteerden. Niet-geëngageerde workaholics hadden een hogere RMS - een 4,2 procent hoger risico - dan betrokken workaholics. (Dit cijfer lijkt misschien klein, maar zelfs een kleine toename kan een ernstig gezondheidsrisico vormen)
Dit suggereert dat het liefhebben van je werk een deel van het risico kan verminderen dat gepaard gaat met obsessief gedrag. Ze ontdekten ook dat geëngageerde workaholics aangaven meer middelen thuis en op het werk te hebben in vergelijking met niet-betrokken workaholics. Betrokken workaholics rapporteerden dat ze meer sociale steun ontvingen (bijvoorbeeld advies, informatie en waardering) van hun leidinggevende, collega's en hun partner dan hun niet-betrokken tegenhangers. Ze scoorden ook hoger op communicatievaardigheden, tijdmanagementvaardigheden en algemene werkvaardigheden en rapporteerden een veel hogere intrinsieke motivatie voor werk dan niet-betrokken workaholics.
Prof. Dr. Brummelhuis en Prof. Dr. Rothbard denken dat dit arsenaal aan hulpmiddelen helpt bij actieve workaholics om te voorkomen dat initiële gezondheidsklachten zich ontwikkelen tot ernstiger gezondheidsrisico's.

Vermijd de negatieve effecten van workaholism
1. Krijg controle over je werkgedrag
Een manier om dit te doen, is door duidelijke regels vast te stellen voor het aantal uren dat je elke dag zal werken. Dit kan je helpen accepteren dat er een moment is waarop je genoeg werk voor vandaag hebt gedaan. Als je problemen ondervindt bij het 'uitschakelen', stop je best twee of drie uur voordat je naar bed gaat met werken. Het deelnemen aan leuke niet-werkactiviteiten, afspreken met vrienden, een film kijken, een boek lezen of een nieuwe vaardigheid leren, helpt je ook om psychologisch los te komen van je werk.
2. Wees intrinsiek gemotiveerd
Werknemers met intrinsieke motivatie hebben een proactieve mentaliteit die helpt om actie te ondernemen wanneer ze initiële gezondheidsklachten ervaren. De angst en frustratie die extrinsieke motivatie vergezellen, maken niet-betrokken werkverslaafden passiever. Het vinden van manieren om intrinsieke motivatie in je werk te bevorderen, of het nu gaat om nieuwe projecten of zelfs om een nieuwe baan, maakt je misschien niet alleen gelukkiger maar ook gezonder.
Managers kunnen tussenkomen door medewerkers te helpen om hun intrinsieke motivatie te vinden. Door hen bijvoorbeeld opnieuw te betrekken bij hun werk en meer ondersteuning te bieden. Medewerkers krijgen uitdagende maar haalbare taken toegewezen, administratieve rompslomp en andere obstakels worden verminderd, hun persoonlijke en professionele groei wordt besproken en ze beschikken over voldoende middelen om hun werk te doen, zoals autonomie, feedback en ondersteuning.
Uiteindelijk is de uitdaging voor iedereen om een dwangmatige werkmentaliteit te identificeren en de gevolgen ervan te voorkomen. Door zich te concentreren op iemands betrokkenheid en het vermogen om ‘uit te schakelen’, voelen werknemers zich gelukkig op het werk en daarbuiten.

How Being a Workaholic Differs from Working Long Hours — and Why That Matters for Your Health, Lieke ten Brummelhuis and Nancy P. Rothbard, March 2018, Harvard Business Review